Het mag duidelijk zijn: ondergetekende ergert zich niet vaak hard genoeg om hier haar zouteloze mening dikwijls te komen verkondigen.

Maar vandaag is het toch weer even zover: Uit nieuwsgierigheid volg ik een paar links vanuit Houbi’s Kikkerpoel, en kom terecht bij een artikel op ‘Terloops’, een ‘journalistiek project van de studenten van de voortgezette opleiding journalistiek – optie geschreven pers – aan de Erasmushogeschool te Brussel’.

Allemaal leuk en aardig, maar als de blogger in kwestie zich dan zo graag schrijvend journalist-in-spé noemt, laat hij dan ook even zorgen dat zijn schrijfsels op alle platformen behoorlijk leesbaar zijn.

Het Amerikaanse tijdschrift Time riep U vorige week uit tot “persoon van het jaar” en plaatste een minispiegel op de cover. U, daarmee doelde Time op alle internetgebruikers die het voorbije jaar mee hielpen “een nieuwe digitale democratie” te stichten op het World Wide Web.

Teksten gewoon uit MSWord geplakt naar het blogprogramma? En vervolgens alleen even bekeken in MS Internet Explorer?

Misschien eerst even leren om je teksten gewoon in plain tekst op te maken, en de speciale tekens (accenten, dubbele aanhalingstekens) daarbij in code in te voeren in plaats van lezers te vermoeien met ” en “?

(Maar ik ben geen techneut, alleen maar een simpele Linux-en-Firefox gebruiker, en ik kan dus niet eens gaan controleren hoe mijn eigen schrijfsel er in Windows-en-Internet-Explorer uitziet. Dus misschien snapt iemand die mijn geschrijfsels leest vanop dat platform niet eens waar ik me druk om maak, omdat alles daar ‘netjes’ wordt omgezet in wat de journalist eigenlijk bedoelde? Tja, dan lijk ik maar een ambetante zeur… Maar ik blijf bij mijn punt: van een beetje journalistieke tekst mag ik verwachten dat ik het ook via een niet-alledaags kanaal behoorlijk kan lezen, zonder allerhande niet-bedoelde exotische tekens ertussen.)

En een bijkomende ergernis: de ‘terloops’blog staat vervolgens niet eens commentaar toe, al staat er in de zijbalk heel netjes een kopje ‘U reageert’.

Dat reageren doe ik dus hier. Echter niet inhoudelijk, want door die foute tekens was de tekst niet vlot genoeg leesbaar om tot het einde door te lezen.

(Edit: na het uittikken van mijn ergernis toch nog de moeite genomen Houbi’s artikel verder door te lezen.  Jawel Dirk, ik heb me dus blijkbaar gemengd in je kikkerconcert, zij het op een iets andere toon.)

Gisteren Blog Action Day. Hier en daar steengoeie dingen gelezen. Meest tot de verbeelding sprekend was het stuk op lifehack.org
.

Maar waar ik wel een wrang gevoel aan overhield: Ik heb zo ongeveer alle (Nederlandstalige) heksenblogs die ik kon vinden bezocht, maar geen woord over Blog Action Day, geen woord over het milieu…. nee, weinig meer dan wat op mij in die krikkele stemming overkwam als egocentrisch navelstaren.
Ja inderdaad, ik heb me ooit aangetrokken gevoeld door de natuurspiritualiteit van de heks, de natuurreligie, waarin je ‘religere’, verbinden terugvindt, verbondenheid met de natuur, met Moeder Aarde…
Maar ik noem me geen heks. Want al gauw had ik het gevoel dat voor veel heksen het vooral om de buitenkant ging. Om zwarte kleding, om contrasterende make-up, om duistere symbolen… Dat planten een noodzakelijk ingrediënt waren voor geheimzinnige rituelen, niet levende wezens die een fragiele onderdeel vormen in het weefsel van de natuur.
Dat het voor veel heksen niet ging om het ‘vieren’ dat je deel bent van de natuur, dat een zwammetje of een spinnetje een even belangrijk onderdeel is van die cosmos als dat eigen ikje.

En omdat ik weet dat heel wat heksen door-en-door integer zijn, bleef ik toch hopen… bleef ik hopen dat ‘Gaia’ voor de heksen-community voorop kon staan, en bleef ik hopen dat ik minstens op één heksenblog een bijdrage vond voor Blog Action Day. Ik heb dus vanavond alle heksenblogs die ik kon vinden bezocht, ik wilde dit artikel niet publiceren zonder moeite te hebben gedaan om de heksen-bijdrages aan Blog Action Day te lokaliseren.
Nee, ik heb er geen gevonden…