Gisteren Blog Action Day. Hier en daar steengoeie dingen gelezen. Meest tot de verbeelding sprekend was het stuk op lifehack.org
.
Maar waar ik wel een wrang gevoel aan overhield: Ik heb zo ongeveer alle (Nederlandstalige) heksenblogs die ik kon vinden bezocht, maar geen woord over Blog Action Day, geen woord over het milieu…. nee, weinig meer dan wat op mij in die krikkele stemming overkwam als egocentrisch navelstaren.
Ja inderdaad, ik heb me ooit aangetrokken gevoeld door de natuurspiritualiteit van de heks, de natuurreligie, waarin je ‘religere’, verbinden terugvindt, verbondenheid met de natuur, met Moeder Aarde…
Maar ik noem me geen heks. Want al gauw had ik het gevoel dat voor veel heksen het vooral om de buitenkant ging. Om zwarte kleding, om contrasterende make-up, om duistere symbolen… Dat planten een noodzakelijk ingrediënt waren voor geheimzinnige rituelen, niet levende wezens die een fragiele onderdeel vormen in het weefsel van de natuur.
Dat het voor veel heksen niet ging om het ‘vieren’ dat je deel bent van de natuur, dat een zwammetje of een spinnetje een even belangrijk onderdeel is van die cosmos als dat eigen ikje.
En omdat ik weet dat heel wat heksen door-en-door integer zijn, bleef ik toch hopen… bleef ik hopen dat ‘Gaia’ voor de heksen-community voorop kon staan, en bleef ik hopen dat ik minstens op één heksenblog een bijdrage vond voor Blog Action Day. Ik heb dus vanavond alle heksenblogs die ik kon vinden bezocht, ik wilde dit artikel niet publiceren zonder moeite te hebben gedaan om de heksen-bijdrages aan Blog Action Day te lokaliseren.
Nee, ik heb er geen gevonden…
Masjoefel, je slaat de nagel op de kop!
Dit was iets dat mij ook opgevallen is.
Natuurreligie, het is een mooi iets. Iets dat mij ook wel aantrekt. Maar ook weer iets, eens in groepsverband beoefend, dat snel vervalt in zoals jij het mooi verwoord: egocentrisch navelstaren.
Symbolen, rituelen, … misschien wel mooi en gezellig, maar wat is het echte nut? Wanneer kan je nog dichter bij de natuurelementen zijn dan op je eentje in contact komen in de natuur. Onttrekken al die rituelen net niet de aandacht weg van datgene waar het om draait?
Veel heksen en druïden willen het mooiste altaar, de indrukwekkendste staf, en vergeten daarbij waar het om draait.
Het is inderdaad verbazend dat net die groep die zo dicht bij de natuur wil staan, er totaal geen aandacht aan schenkt tijdens zo’n ogenblik. Het geeft dubbele gevoelens.
Ik sprak onlangs met enkele mensen van een paganistische coven. Een koppel, hij druïde, zij heks.
Het gesprek kwam op een zweethutceremonie die zij weldra organiseren, en een uitnodiging die we in onze handen kregen. Het werd allemaal zo mooi voorgesteld.
Terugkeren in de baarmoeder van de aarde. Iedereen gelijk en vrij, zonder enig onderscheid tussen man of vrouw, rang of stand.
Zingen, dansen, eten, bidden, zweten, mediteren, … . Het hoorde er allemaal bij. Ik keek er al naar uit. Groot was mijn verbazing toen men mij vroeg om extra kledij mee te brengen voor in de zweethut. Lange t-shirt voor vrouwen, short voor mannen. Op mijn reactie dat ik dacht dat men in een zweethut gewoon naakt zou zijn (in relatie met het gelijke en vrije aspect) kreeg ik een nog grotere verbazing als reactie. En de melding: “je gaat niet naakt, maar “bedekt”, je zit trouwens naakt in je kleren”.
Dus voelen deze mensen zich precies toch niet zo “gelijk” en “vrij”. Wat heb je te verbergen? Gewoon een kleine anekdote om aan te tonen dat, hoewel ze zich vaak anders willen voordoen, ze een schakel zijn van de ketting die de maatschappij vormt.
Letop: ik scheer niet iedereen over eenzelfde kam, maar soms heb ik de indruk dat mensen die het écht menen vaak ver te zoeken zijn.
By: ZenSpirit on 21 oktober, 2007
at 19:55 pm
En waar ik stiekem wel eens heel erg om gegniffeld heb:
Nogal wat heksen voelden zich op enige ogenblik tot Wicca aangetrokken uit onvrede met de bestaande structuren en regels binnen de (katholieke) kerk…
En hoewel dat niet geldt voor een boel ‘eclectische’, ‘groene’ of wat voor heksen dan ook….. binnen Wicca kennen ze ook wel wat van structuren en regels en autoriteiten hoor…
Ik heb inderdaad heksen gekend die absoluut meenden waar ze voor stonden… maar bij evenveel (of meer?) zat er vaak ook iets van opstandigheid in tegen de gevestigde religie, eerder dan een tot in de diepste vezels aanvoelen, doorleven van de nieuwe…
By: masjoefelke on 21 oktober, 2007
at 20:48 pm